Ja pamjatáju czas, kolý lysz poczynáwœa swit
Chto mih, toj pidijmáwœa ta iszów.
Iszów sobí wysóko w hóry, wŸáwszy u pochíd
Swojú nadíju sý¾nu, jak ¾ubów.
Szczo wse búde dóbre
D¾a kó¿noho z nas.
Szczo wse búde dóbre,
Nastáne nasz czas.
Ja báczyw, jak nawkólo nas i dóli i wohní
Wse dáli j dáli zmiñuwály swit.
I my wse wýszcze, bo w dolýni nébo ne také
I dáli szczoœ wedé mené w pochíd.
I wse búde dóbre
D¾a kó¿noho z nas.
I wse búde dóbre,
Nastáne nasz czas.
I oœ, kolý my máj¿e tam, de chólodno i snih
I zówsim blýŸko násza samotá.
Ba¿ánña sý¾ni, jak ¾ubów, pomó¿u nam dijtý
I búde wœa ta násza wysotá.
I wse búde dóbre
D¾a kó¿noho z nas.
I wse búde dóbre,
Nastáne nasz czas.
I wse búde dóbre
D¾a kó¿noho z nas.
I wse búde dóbre,
Nastáne nasz czas.